W sytuacji, gdy wyczerpaliśmy przysługujące nam 182 dni niezdolności do pracy i nadal nie odzyskaliśmy tej zdolności, a nasz stan zdrowia rokuje, że w ciągu roku ją odzyskamy, możemy starać się o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego, które wypłacane jest przez maksymalnie 12 miesięcy.

W celu zakwalifikowania się do świadczenia rehabilitacyjnego konieczne jest stwierdzenie niezdolności do pracy przez lekarza orzecznika ZUS. Odmowa przyznania świadczenia może nastąpić z dwóch powodów. Jeśli zostaniemy uznani za zdolnych do pracy albo lekarz stwierdzi, że nasz stan zdrowia jest na tyle poważny, że nie rokuje odzyskania sprawności w terminie 12 miesięcy. Pamiętajmy, że od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS jeśli jesteśmy niezadowoleni powinniśmy złożyć sprzeciw na co mamy 14 dni, gdyż brak sprzeciwu zamknie nam możliwość kwestionowania jej treści w ramach odwołania do Sądu po wydaniu decyzji.

 W przypadkach, gdy przewidujemy, że nasze leczenie może potrwać dłużej warto składać jednocześnie wniosek o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy jak i wskazanego świadczenia. Jeżeli orzecznik stwierdzi, że jego zdaniem będziemy chorować dłużej niż 12 miesięcy, to rozpoznany zostanie wniosek o rentę, gdzie wypłata świadczeń następuje nie wcześniej niż złożony wniosek.

Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobom, które mają ustalone prawo do emerytury lub renty, zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego oraz do urlopu dla poratowania zdrowia.

Świadczenie rehabilitacyjne wynosi 90% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za okres pierwszych trzech miesięcy, 75% tej podstawy za pozostały okres, a jeżeli niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży – 100% tej podstawy.