Zgodnie z art. 92¹ kodeksu pracy każdemu pracownikowi na podstawie wskazanej ustawy przysługuje jednorazowo odprawa w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia w przypadku przejścia na emeryturę bądź rentę. Regułę powyższą mogą modyfikować pragmatyki służbowe, układy pracy bądź regulaminy pracy, które mogą ustanawiać korzystniejsze warunki dla otrzymania odprawy.

Podstawowym warunkiem jest uzyskanie uprawnienia do emerytury bądź renty. Jeśli została nam wypłacona na podstawie kodeksu pracy odprawa emerytalno-rentowa to wyklucza powyższe uzyskanie kolejnej odprawy z tej samej podstawy prawnej, więc w tym przypadku na mocy kodeksu pracy.

Może się jednak zdarzyć sytuacja, że nabędziemy odprawy emerytalne z różnych podstaw prawnych np. z jednej strony z tytułu przejścia na rentę, a następnie będziemy pracować w służbie cywilnej bądź w jednej z formacji mundurowych i nabędziemy prawo do odprawy emerytalno-rentowej z innej podstawy prawnej przewidzianej w danych pragmatykach służbowych.

W przypadku pracy u kilku pracodawców jednocześnie i przejścia na emeryturę, przysługuje nam jedna oprawa emerytalno-rentowa wg dokonanego przez nas wyboru.

Należy pamiętać, że prawo do odprawy emerytalno-rentowej nie jest związane ze stażem pracy, a wyłącznie z faktem przejścia na rentę z tytułu niezdolności do pracy czy na emeryturę, gdzie ustawodawca w ten sposób chciał zminimalizować zmianę sytuacji finansowej pracownika po zaprzestaniu aktywności zawodowej, przerzucając w tym część ryzyka socjalnego na pracodawcę. Bez znaczenia jest również fakt czy mieliśmy umowę na czas określony czy nieokreślony. Nie liczy się również fakt na jaką emeryturę przechodzimy, czy jest to emerytura powszechna czy wcześniejsza.

Odprawa nie jest należna, gdy otrzymaliśmy ją wcześniej od innego pracodawcy bądź kontynuujemy pracę po uzyskaniu świadczeń emerytalnych.

Odprawa emerytalno-rentowa jest opodatkowana i oskładkowana jak wynagrodzenie za pracę.