Niewywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego stanowi przestępstwo penalizowane przez art. 209§1kk, który określa że jeśli zaległość przekracza wartość trzykrotnych zobowiązań bieżących, to narażamy się na odpowiedzialność do roku pozbawienia wolności, kary ograniczenia wolności lub grzywny, a przede wszystkim możemy stać się osobą karaną.

Jeśli brak płatności alimentów naraża osobę uprawnioną do zagrożenia zaspokojenia podstawowych potrzeb, to narażamy się na zaostrzoną odpowiedzialność do dwóch lat pozbawienia wolności.

W tym zakresie warto pamiętać, że ustawodawca zmienił brzmienie wskazanego przepisu, który wcześniej wskazywał na uporczywe niepłacenie alimentów, a obecnie istotna jest wysokość zaległości, która musi wynosić równowartość 3 świadczeń okresowych.
W tym kontekście historyczna praktyka wpłacanie symbolicznych alimentów, aby tłumaczyć się, że płacę tyle ile jestem w stanie, nie jest zasadna, gdyż zaległość i tak przekroczy wartość 3 świadczeń okresowych.

Osoba zobowiązana do alimentów może uniknąć odpowiedzialności jeśli w ciągu miesiąca od pierwszego przesłuchania uiści zaległe alimenty.

Korzystanie z możliwości zgłaszania przestępstwa niealimentacji może być motywujące dla sprawcy doprowadzając do systematycznego karania go za popełnione przestępstwo. Ważne, aby powyższe doprowadziło do poszanowania prawa, a przede wszystkim do zaspokojenia przysługujących nam roszczeń.