W sytuacji pokrzywdzenia przestępstwami przeciwko życiu i zdrowiu możemy jako pokrzywdzeni wnioskować do Prokuratora prowadzącego postępowanie przygotowawcze o zastosowanie środka zabezpieczającego w postaci nakazu opuszczenia określonego miejsca (najczęściej wspólnie zajmowanego domu ze sprawcą), ale również nakazanie nie zbliżania się do określonych miejsc np. naszego miejsca pracy przez sprawcę przestępstwa.

Tego typu nakazy połączone są często z zakazem zbliżania się do osoby pokrzywdzonej czy kontaktowania się z nią, co ma zabezpieczyć prawidłowy tok prowadzonego postępowania, w szczególności zapobiec wywieraniu presji na treść składanych zeznań podczas postępowania np. poprzez zastraszanie osoby.

Zakaz kontaktowania się i zakaz zbliżania nie mają określonego czasu trwania i są stosowane przede wszystkim na czas trwania postępowania karnego czy to w fazie przygotowawczej czy sądowej. Zakazy trwają tak długo aż nie ustaną przyczyny ich ustanowienia, co jest odmienną konstrukcją niż nakaz opuszczenia mieszkania, który orzekany jest na okres do 3 miesięcy, ale może być przedłużany kolejnymi Postanowieniami o zastosowanie środków na kolejne okresy.

Warto mieć świadomość o istnieniu takich instytucji, gdyż nie są stosowane z automatu w każdej sytuacji, a zasadniczo w sytuacjach gdy osoba pokrzywdzona obawia się naruszenia swojego życia bądź zdrowia bądź wyrządzenia na jej szkodę innego przestępstwa np. niszczenia mienia.

Naruszenie tego typu nakazów bądź zakazów stanowi przestępstwo i będzie wiązało się z odrębną karą jeśli zgłosimy, że sprawca narusza tego typu zakazy bądź nakazy. Brak skuteczności wyżej wskazanych środków zabezpieczających może prowadzić do zastosowania najbardziej dolegliwego środka zabezpieczającego w postaci tymczasowego aresztu na okres do 3 miesięcy.